Ölüm Belki de Bir Memlekettir – Cumartesi Mektupları 13

"...Ölüm belki de bir memlekettir. Işıkları söndürülmüş bir Paris kadar güzel, tayyare korkusundan ışıkları söndürülmüş bir Paris'te, bir çift Parisli kadar yalnız âşıklarını düşünmeye çalışan insanlarla doludur, belki de ölüm şehri. Orada, belki de insan yalnız iskeletiyle güzeldir. Her şey kalbi atmadan, sükûn içinde yapılır. Nehirler vardır ki kocaman ziftli kayıklarla geçilir. Nehrin öteki kıyılarında … Okumaya devam et Ölüm Belki de Bir Memlekettir – Cumartesi Mektupları 13

Sanatsız ve Felsefesiz Bir Dünya – Cumartesi Mektupları 7

Bundan beş-altı yıl öncesine kadar, ne edebiyatın e'si ile tanışmıştım ne de sanatın s'si ile. İlginç olan şu ki, o zamanlar bir eksiklik de hissetmiyordum doğrusu. Geriye bakıp düşündüğümde, yaşama bakış açımda ne gibi farklılıklar olduğunu görebiliyorum. Beklentilerim, hedeflerim çok değişti tabii doğal olarak. Ancak merak ettiğim şu açıkçası: Edebiyatsız, sanatsız günlerimde yaşama tutunabilme gayem … Okumaya devam et Sanatsız ve Felsefesiz Bir Dünya – Cumartesi Mektupları 7

Çok Şey Öğrendim Geçen Üç Yıl Boyunca – Cumartesi Mektupları 2

Siz Aşktan N'anlarsınız Bayım? adlı şiirine, "Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca..." diye başlıyor Didem Madak. Ve lafı hiç uzatmadan, ben de bu mektubumda geçen üç yıl boyunca neleri öğrendiğimi yazacağım. Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca; hiçbir zaman iyilerin kazanmayacağını, hiçbir zaman kötülerin kaybetmeyeceğini, hiçbir zaman kötülüğün kazanmayacağını, hiçbir zaman iyiliğin kaybetmeyeceğini.  … Okumaya devam et Çok Şey Öğrendim Geçen Üç Yıl Boyunca – Cumartesi Mektupları 2

Deniz Üstünde Yüzen Notalar

Her iki yanımdan İstanbul’un bir türlü kavuşmak bilmeyen iki yakası akıyor, altımdan boğazın derin suları geçiyor ve ben bir “yandan çarklı”nın içinde, insanı esrikleştiren Karadeniz ezgileri eşliğinde sanki başka bir dünyaya doğru yol alıyordum. Hiç bitmesin, zaman hiç durmasın istedim. Sonsuza kadar sürsün bu an. Kadim Anadolu ve Avrupa yakası her iki yanımdan akmaya devam etsin, Marmara’nın suları yandan çarklıyı dövedursun istedim.

İnsanın ta kendisidir geçip giden

"Bize böylesine yakın olan ölüm üzerinde neredeyse hiç düşünmüyoruz." Yukarıdaki cümle, Gündüz Vassaf'ın Cehenneme Övgü adlı kitabında yer alan Ölüm Unutkanlığı başlıklı yazısının ilk cümlesi.  Bu cümle, dünya üzerindeki kötülüklerin nedenini "tam olarak" olmasa da, en azından bir kısmını net bir şekilde ortaya koyuyor. Öyle ki, Gündüz Vassaf'ın ölüme dair kaleme aldığı bu yazısının adı bile … Okumaya devam et İnsanın ta kendisidir geçip giden