Bizden de kalır bir şeyler geriye

Öldükçe yaşar, yaşadıkça ölür olduk. İkisini de beceremedik. Isırdığımız ekmekler ufalandı durdu kucağımıza, bayat kırıntıları kuşlar yedi. Her akşam sabaha çıkmayı gözledik, ertesi sabah akşamı nasıl edeceğimizi. Tok karınlar sevgiyi daha iyi sindirdi, açlar sevginin yenmeyen bir şey olduğunu sonradan öğrendi. Çocuklarımıza geleceğin aynasını tuttuk, aynada ölülerimizi gördük. Çocuklarımız çok sonra, toprağın sadece vermediğini, aynı zamanda aldığını da öğrendi.

İnsanın ta kendisidir geçip giden

"Bize böylesine yakın olan ölüm üzerinde neredeyse hiç düşünmüyoruz." Yukarıdaki cümle, Gündüz Vassaf'ın Cehenneme Övgü adlı kitabında yer alan Ölüm Unutkanlığı başlıklı yazısının ilk cümlesi.  Bu cümle, dünya üzerindeki kötülüklerin nedenini "tam olarak" olmasa da, en azından bir kısmını net bir şekilde ortaya koyuyor. Öyle ki, Gündüz Vassaf'ın ölüme dair kaleme aldığı bu yazısının adı bile … Okumaya devam et İnsanın ta kendisidir geçip giden